X
تبلیغات
رایتل
به وبلاگ من خوش آمدید امیدوارم که مورد پسندتان باشد

محمدجواد عرب‌پور فتح‌آبادی، رتبه‌ی 10 منطقه‌ی 3 و رتبه‌ی 176 کشور سال 90، دانشجوی رشته‌ی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران

من رشته‌ی پزشکی را به خاطر علاقه‌ای که به علم پزشکی و مسئولیت‌های پزشک داشتم انتخاب کردم نه به دلیل جایگاه اجتماعی پزشکان! مخصوصاً برای رشته‌ی پزشکی علاقه‌ خیلی خیلی مهم است؛ چون هم مدت تحصیل آن زیاد است و هم جزء رشته‌های سخت محسوب می‌شود. ما نمی‌توانیم خودمان را مجبور کنیم که 10 الی 15 سال مطالبی را بخوانیم که علاقه‌ای به آن‌ها نداریم و تازه بعد بخواهیم با جان انسان‌ها بازی کنیم! یک پزشک قرار است در آینده پاسخ‌گوی فرزندی باشد که پدرش را به او می‌سپارد. باید پاسخ‌گوی مادری باشد که با هزار امید فرزندش را به او می‌سپارد. پزشک با جان مردم سروکار دارد. باید با آگاهی از تمام مسئولیت‌های یک پزشک و پذیرش آن‌ها این رشته را انتخاب کند. اگر پزشکی را به این علت انتخاب کنیم که به ما بگویند "پزشک" هم در حق خودمان ظلم کرده‌ایم و هم در حق پزشکان موفق و به خصوص در حق علم پزشکی و هم در حق افرادی که در آینده به عنوان "بیمار" به ما مراجعه خواهند کرد.

 

تصورم از رشته‌ی پزشکی و مسیرش و آینده‌اش عوض نشده چون تصوری که قبل از ورود به دانشگاه داشتم کاملاً آگاهانه بود. دانشگاه تهران دوره‌ی پزشکی عمومی را حدود 7 سال و نیم آموزش می‌دهد. قطعاً درصد خیلی بالایی از فارغ‌التحصیلان تمایل به ادامه‌ی تحصیل تا مقطع تخصص و فوق تخصص را دارند اما پذیرش کم است. به همین علت رقابت خیلی زیاد است و اگر بخواهیم در گرایشی که علاقه داریم ادامه‌ی تحصیل دهیم باید از همین اول ورود به دانشگاه یک برنامه‌ی راهبردی بلندمدت داشته باشیم. من علاقه‌مند به جراحی مغز و اعصابم.

 

به طور کلی چیزی حدود 7 سال دوره‌ی پزشکی عمومی طول می‌کشد که اگر اجازه‌ی شرکت در آزمون تخصص را نداشته باشیم باید 4 سال طرح برویم و بعد می‌توانیم دوباره امتحان تخصص بدهیم. بعد از اتمام دوره‌ی تخصص هم طرح داریم. درس‌های تخصصی رشته‌ی پزشکی بیش‌ترین شباهت را به زیست‌شناسی دوران دبیرستان دارد. مثلاً کسی که به آن درس علاقه دارد احتمالاً به درس‌های رشته‌ی پزشکی هم علاقه خواهد داشت. مهم‌ترین عامل برای موفقیت در این رشته علاقه و پشتکار است. توانمندی‌هایی همچون قدرت تحلیل مسائل، قدرت تحقیق و از همه مهم‌تر همان خودآموزی کانون نیاز است؛ چون حجم مطالب خیلی زیاد است ، باید به یاد داشته باشیم که باید خودمان هم چیزهایی را بدون استاد یاد بگیریم.

منبع : سایت کانون